Op jacht naar online casinobonussen zoals free spins?

Als u op zoek bent naar een online casinobonus, dan is het heel gemakkelijk om afgeleid te worden. Veel casino’s adverteren met schijnbaar enorme bonussen en free spins voor spelers en ze klinken allemaal erg verleidelijk. Wie zou er niet graag een paar duizend Euro of paar honderd gratis spins van het casino krijgen om mee te gokken op een aantal van de beste casino games?

Wat veel beginnende gokkers echter niet begrijpen is dat sommige online casino free spins aanbiedingen alléén worden geactiveerd zodra de gebruiker heeft voldaan aan bepaalde voorwaarden bij het spelen op de site. De beste online casino bonus en free spins aanbod is zeldzaam en een bonus waar de speler geen ​​storting hoeft te doen, toch nog steeds kan spelen én geld kan winnen zijn moeilijk te vinden.

free-spins

We nemen in dit artikel een kijkje bij deze zeldzame casino bonussen, maar voor nu gaan we een kijkje nemen bij de twee meest in het oog springende casinobonussen en wat een speler meestal moet doen om de bonussen te kunnen gebruiken.

Een populaire bonus of free spsins is wanneer een bedrijf een vastgestelde som geld én een uur gratis spelen aanbiedt op een selectie van hun games. Veel beginnende spelers gaan er vaak vanuit dat u dit geld kunt gebruiken, kunt winnen en dan weg kunt gaan, maar dit is een onjuiste veronderstelling; zo werkt deze bonus niet.

In plaats daarvan maakt een speler gebruik van hun gratis speeltijd en geldprijs om hun eigen nieuwe spelersbonus, die meestal beperkt is tot € 200, te genereren. De manier waarop een speler dit doet is door het winnen van maximaal € 200 meer dan hun gratis geld dat ze hebben ontvangen aan het begin van het aanbod. Dus als u bijvoorbeeld € 1000 werd gegeven voor de vrije speeltijd en u behaalt een totaal van € 1200 op uw account, zou u moeten stoppen met het spelen om de volledige bonus van € 200 te ontvangen.

netent-free-spins

Het geweldige van deze aanbiedingen is dat ze kunnen worden hergebruikt. Als u begint te spelen en verliest, waardoor u weinig kans maakt voordat het uur voorbij is op het genereren van een behoorlijke bonus, kunt u opnieuw beginnen, zonder boete, mits u herstart voordat de gratis speeltijd voorbij is.

Onthoud ook dat zodra u uw bonus en free spins heeft behaald, u echt geld zult moeten storten om deze op te kunnen nemen. Verder bestaat er de mogelijkheid dat u een genoemd aantal keren door moet spelen om uw winst te kunnen opnemen óf dat de bonus alleen wordt vrijgegeven in de tijd dat u speelt op de site met echt geld.

Het transitiefonds: een spaar- en kredietsysteem voor energierenovaties

Energiebesparende verbouwingen zitten in de lift. Toch deinzen nog te veel mensen terug voor zulke energierenovaties. Onder andere de kostprijs weegt op de mogelijkheid of motivatie om ze aan te vatten. De bestaande financiële stimuli van de overheid om daaraan iets te doen, schieten vaak te kort. In deze tekst gaan we aan de hand van het voorbeeld van een rollend ’transitiefonds’ na of innovaties in spaar- en kredietformules een oplossing bieden. Het fonds dat wordt voorgesteld is een combinatie van een spaar- en kredietsysteem met een consumenten coöperatieve. Idealiter zou het mensen tegelijk de middelen geven én motiveren om hun woning energiezuiniger te maken.

 

Overheidsgeld voor energiezuinige gezinwoningen

Begin dit jaar lanceerde de Europese Unie het 20-20-20 plan. Tegen 2020 zou de hele Unie 20% minder energie verbruiken, 20% minder broeikasgassen uitstoten en 20% hernieuwbare energiebronnen gebruiken, in vergelijking met 1990. Als we die doelstellingen willen bereiken, zullen we onder andere onze woon- en werkruimtes moeten aanpakken. Een vijfde van de CO2 uitstoot in Vlaanderen komt voort uit de verwarming van woningen en andere gebouwen. Het besparingspotentieel is er enorm: meer dan een derde van de gebouwen is slecht geïsoleerd, heeft enkel glas of een verouderde stookketel. Maar om er het energieverbruik te doen dalen, is er een bruuske trendbreuk nodig. Het finale energiegebruik in gebouwen is in Vlaanderen tussen 1990 en 2006 nog met 36% gestegen. De Vlaamse overheid heeft zich daarom voorgenomen werk te maken van een enenergierenovatieprogramma. Tegen 2020 moeten alle woningen beschikken over dak- of zolderisolatie, dubbel glas en energiezuinige verwarming. Om dat te verwezenlijken moeten gezinnen vanaf nu aan een erg hoog tempo investeren en renoveren. De doelstelling voor dakisolatie betekent bijvoorbeeld dat over de periode 2007-2020 jaarlijks ongeveer 55.000 daken geïsoleerd worden. Ter vergelijking: de netbeheerders gaven in 2006 premies voor de isolatie van slechts 4661 daken. De totale investeringskost voor de drie doelstellingen van het energierenovatieprogramma loopt stevig op. Tussen nu en 2020 moet er jaarlijks een slordig miljard euro geïnvesteerd worden in de bestaande gezinswoningen. (1) Een duizelingwekkend bedrag dat niet zonder meer door de overheid of de gezinnen kan vrijgemaakt worden.

De overheid zet verschillende beleidsinstrumenten in om de energierenovaties aan te moedigen. De bekendste zijn de zogenaamde ’financiële en adviesgerichte stimuli’. Het gaat over een wirwar aan ondersteuningsmaatregelen op verschillende bestuursniveau’s. De belangrijkste: premies van de gemeenten, distributienetbeheerders en de Vlaamse overheid; belastingsaftrek van de Federale overheid en tenslotte (goedkope) kredieten van gemeentelijke entiteiten en de banken. Die stimuli zouden in principe deel moeten uitmaken van een coherent energie- en klimaatbeleid dat op een goedkope en sociaal rechtvaardige manier doel treft. Wat kort door de bocht: de financiële stimuli voor energiebesparing zouden eerst diegene moeten bereiken die níet van plan was zijn dak te isoleren, die de overheidssteun nodig heeft om het te kunnen doen en die een maximale energiebesparing verwezenlijkt per uitgekeerde euro. Als we de formules van iets dichterbij bekijken, wordt snel duidelijk dat ze niet altijd die garanties bieden.

Premies gaan gepaard met administratieve rompslomp. De rechthebbende moet zijn weg vinden naar de juiste premie; de formulieren begrijpen, kunnen invullen en verzenden; bewijsstukken inzamelen en wachten op een antwoord. Iedere keer riskeert hij naast de tegemoetkoming te grijpen omdat de premie te populair is en er geen groot genoeg budget voorzien is. Een ander nadeel: degene die de energiebesparende ingreep wil doen, moet de kost van de werken eerst volledig zelf voorschieten. Daarbij komt nog een andere barrière: de werken moeten meestal door een professionele aannemer gebeuren. Bijgevolg vatten vooral mensen met een hoger inkomen de energierenovaties aan. Mocht het bedrag van de premie voor een rechthebbende écht het verschil maken, zou hij in principe een lening kunnen aangaan om dat bedrag voor te financieren. Maar de onzekerheid over de toekenning van de premie en de rentelast maken die optie onaantrekkelijk. Een laatste nadeel: de overheid ziet het geld van de premies nooit meer terug. Elke euro kan maar eenmaal gebruikt worden om energiebesparing aan te moedigen. De belastingsaftrek voegt aan deze nadelen nog een twee andere toe. Je wint een deel van de investering pas extreem laat terug: twee jaar na de werken. Mensen die geen belastingen betalen, maken er geen kans op. Dat laatste euvel werd recent recht gezet met…een nieuwe premie, ingevoerd door de Vlaamse minister voor energie Hilde Crevits.

Bovendien hangen de goede werking van beide ondersteuningsmaatregelen af van politieke ambitie, budgetaire ruimte en een goede ondersteuning vanuit administraties en onderzoeksinstellingen. Als er geen werk van gemaakt wordt, gaan de systemen een eigen leven leiden. Premiebedragen zijn te hoog of te laag voor het doel dat ze willen treffen, bereiken de verkeerde mensen of worden uitgekeerd voor verkeerde ingrepen. Is het zinnig om belastingsgeld te geven aan iemand die sowieso dubbel glas ging aanbrengen? Verwezenlijkt iedere uitgekeerde euro aan buitenzonwering even veel energiebesparing als die voor de vervanging van een oude stookolieketen? Is er genoeg budgetaire ruimte om de premiebedragen voor dubbele beglazing en dakisolatie een aantal jaren stabiel te houden? Zulke vragen behoeven een antwoord als de overheid een goed beleid wil voeren. Maar door de aanslepende communautaire spanningen en de verslechterende macro-economische situatie, lopen we het risico dat de verschillende overheden niet tot een coherent stelsel van financiële stimuli komen en een te laag budget voorzien om echt het verschil te maken. Maar zelfs een ideaal stelsel van premies en belastingaftrek zal bepaalde groepen nooit tot energierenovaties kunnen brengen. Vandaar het belang van energierenovatie kredieten.

STRALING EN MASSAHYSTERIE

Toen ik nog werkte in België woonde ik ooit een “studiedag” bij (met Electrabel als één van de promotoren) waarin het effekt van hoogspanningskabels toegeschreven werd aan “massahysterie”. Uit de brief van Joris Bosmans (Humo 3514) blijkt dat er de afgelopen 15 jaar geen stap vooruit is gezet in deze materie, en “massahysterie” nog steeds de officiële leer blijft. Van mijn kant heb ik wel de moeite genomen om mijn licht op te steken bij andere bronnen. Laat ons beginnen bij het begin. De evolutie van de natuur vond plaats binnen het magnetische veld van de aarde, dat aan 10 Hz oscilleert. Het is wellicht geen toeval dat 10 Hz de primaire frekwentie is van de hersengolven van alle dieren, met inbegrip van de mens. Onze elektromagnetische omgeving is de afgelopen eeuw ingrijpend gewijzigd. Elektriciteitsnetwerken omspannen de hele wereldbol. Afhankelijk van de stroomleverancier (50 of 60 Hz) leven we nu permanent in velden die 5 á 6 keer sneller trillen. Dr. Robert Becker, drie keer genomineerd voor de Nobelprijs voor zijn onderzoek naar de werking van elektromagnetisme in en op het menselijk lichaam, ziet het als volgt : “the entire population of the world is willy-nilly the subject of a gigantic experiment. Daily exposure of nearly everyone is a fait accompli”. Uit zijn boeken The body electric (1985) en Cross Currents – The perils of electropollution (1990) blijkt dat deze electropollutie niet zonder gevolgen blijft. Proeven op dieren tonen aan dat deze stress veroorzaakt. Het blijkt ook dat mensen die dicht bij hoogspanningslijnen wonen een verhoogde kans maken op depressies. Deze objektieve waarnemingen toeschrijven aan “massahysterie” getuigt niet van intellektuele eerlijkheid. Arbeiders die werken in elektrische centrales worden voortdurend blootgesteld aan sterke elektromagnetische velden waardoor ze 13 x meer kans hebben op hersentumoren dan een testgroep. Dat kan verklaard worden uit het feit dat elektromagnetische straling de replikatie van het DNA 6 x versnelt. Van een elektromagnetisch veld kan men moeilijk verwachten dat het onderscheid maakt tussen wenselijke en onwenselijke groei. Kankercellen doen hier dus ook hun voordeel mee. Nu zullen Mr. Skepp & Co. – hen kennende – er mij van verwijten dat ik terug wil naar het stenen tijdperk. Niets is minder waar. Ik pleit voor rationele intelligentie bij het implementeren van technologieën, met voldoende milieu-effekt-onderzoek vooraf, om negatieve effekten achteraf te vermijden. De rationaliteit van de wetenschappelijke kennis kan dan simpelweg getoetst worden aan het feit deze doelgericht voordeel moet opleveren voor de mensheid.

Ludiek maatschappij

Zouden we de nieuwe mensheid in enkele woorden moeten beschrijven, dan kunnen we zeggen dat zij de ludieke maatschappij voorstelt. Alle activiteiten zouden er in het teken staan van het spel (in de betekenis van een spontaan ervaren en van creatieve activiteit). De Situationistische Internationale kwam onophoudelijk in conflict met andere radicale groeperingen waarmee zij overigens een zekere affiniteit gemeen had (zoals bijvoorbeeld de groepering Socialisme ou Barbarie) over het probleem van de arbeid: voor de situationisten verloopt de emancipatie via de afschaffing van de arbeid ten voordele van een ‘nieuwe vorm van vrije activiteit’. De productieve arbeid is altijd geïdealiseerd geweest, en het spel werd miskend. De technologische beschaving heeft deze tendens naar zijn uiterste gedreven: zij heeft van de arbeid een heilige mythe gemaakt (zowel in het westen als in het oosten). De mens werd op die manier van zijn creatieve functie afgeleid. De nieuwe vorm van overheersing van de natuur zal verlopen via de creatie van een ‘ludieke omgeving’. Het spel zal de enige universele waarde vormen. Dit perspectief wordt mogelijk dankzij de automatisering, en de ludieke organisatie zal een compensatie bieden voor al hetgeen nog moeizaam zal verlopen.

De bewering dat de productieve arbeid voortvloeit uit één van de middelen om de orde in stand te houden, de stelling dat de dwang van de productie niets méér is dan dwang van het overleven, is volkomen vreemd aan de heersende vorm van het socialisme zoals dat in de negentiende eeuw onstond: voor de marxisten creëert men zichzelf in de arbeid, het gaat er voor hen enkel maar om zich te bevrijden van de uitbuiting; bij de anarchisten heerst er een quasi-mystieke morele opvatting over arbeid, waarin de arbeid gezien wordt als een reinigende kracht, die de producent verheft boven de luie, niet-productieve kapitalist.

Het is onbetwistbaar juist dat de situationisten, wiens slogan ‘ne travaillez jamais’ (‘werk nooit’) in mei-juni 1968 op méér dan één muur te lezen was, de kinderen van hun tijd zijn, d.w.z. van een maatschappij van (zeer) relatieve overvloed. Dit valt af te lezen aan hun redeneerwijze: wat zin heeft het je economisch overleven veilig te stellen als je sterft van verveling? Wat kan je aanvangen met een natuur die gevormd en misvormd wordt door de mens en die in functie van het winstprincipe geplaatst wordt? De creatieve activiteit die zij tegenover de productieve activiteit stellen, behoort reeds tot het ludieke tijdperk van de toekomst, sommigen zouden zeggen: tot de utopie. We hebben gezien wat hun directe inspiratiebron vormde: Lautréamont (‘de poëzie moet door iedereen uitgeoefend worden. Niet door ééniemand’), de Sade (en de uitbreiding van de kring van verlangens), het surrealisme. Het linksradicale project vormt ongetwijfeld ook een zoektocht naar de totale mens die, om zijn concrete wereld te verrijken, het irrationele in zijn ervaringswereld binnenhaalt. Het irrationele als een supplementaire dimensie werd gewoonlijk ingeroepen, zoniet gemonopoliseerd, door reactionaire denkers, als een obscure (‘natuurlijke’) verrechtvaardiging voor de bestaande toestand. In haar streven om het dagelijks leven te verrijken, overstijgt het linksradicalisme het rationalisme en het positivisme van de 18de en 19de eeuw, en grijpt het terug naar de zoektocht naar het absolute van de ketterse sekten van de Middeleeuwen en de Renaissance, naar het feodalisme als maatschappelijke orde waarin de vrije wil van het individu (van de adel, welteverstaan) de basis vormde voor de cohesie van de collectiviteit. Onder een dikke laag materialisme tracht het terug aan te knopen met de tijd van vóór het industriële tijdperk, een tijd waarin de scheiding tussen spel en arbeid, tussen het privéleven en het openbare en professionele leven, nog niet bestond. Het wil deze tijd tot nieuw leven wekken, het wil de eenheid, die nu kunstmatig is, opnieuw herstellen, ten einde haar te overstijgen. In dit opzicht betekent de utopie geen vlucht in het irreële, maar is het een methode om het ongekende te exploreren; in deze opvatting is de utopie het ‘onmogelijk mogelijke’ (Henri Lefebvre) dat de sfeer van het dagelijks leven uitbreidt.

De nieuwe maatschappelijke organisatie maakt de verwerkelijking van de poëzie mogelijk, en dus het socialisme. Op praktisch niveau zal het socialisme ingesteld worden dankzij een veralgemeend zelfbeheer. Dit wil zeggen dat de massa’s hun leven in eigen handen nemen, onder alle aspecten: in en door het zelfbeheer zal het proletariaat kunnen tevoorschijn treden uit haar strijd tegen de contemplatie; het zal subject van de geschiedenis worden.